Rembrandt van Rijn

Σήμερα η ημέρα αφιερώνεται στον Rembrandt, το σπουδαίο Ολλανδό ζωγράφο, το γιο ενός φτωχού μυλωνά,

που γεννήθηκε στο Leiden στις 15 Ιουλίου 1606.

Προτείνεται ο ακόλουθος σύνδεσμος, για να απολαύσετε το έργο του: http://www.rembrandtpainting.net/

14η Ιουλίου 1789

Στις 14 Ιουλίου του 1789, με την άλωση της Βαστίλης, ξεκίνησε η Γαλλική Επανάσταση, που έμελλε να αλλάξει το ρου της ιστορίας.
Η Γαλλική Επανάσταση ξεκίνησε με την άλωση της φυλακής της Βαστίλης, η οποία ήταν από τον 17ο αιώνα φυλακή πολιτικών και ποινικών κρατουμένων. Η κατάληψή της είχε  κυρίως συμβολικό χαρακτήρα, αφού στις 14 Ιουλίου υπήρχαν μόλις επτά κρατούμενοι, αλλά ήταν ένα είδος προπυργίου για το καθεστώς. Στη Βαστίλη κρατούνταν όσοι αμφισβητούσαν τη βασιλική εξουσία, ακόμα και ευγενείς. Ο Βολταίρος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα εκπροσώπου του Διαφωτισμού, που φυλακίστηκε εκεί. H 14 Ιουλίου αποτελεί Εθνική Εορτή της Γαλλίας, από το 1880. 

 

Το 1795 η Μασσαλιώτιδα υιοθετείται και επισήμως ως ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας. Γράφτηκε το 1792 από τον Ρουζέ ντε Λιλ. Αξίζει να την ακούσετε...

Mireille Mathieu singing La Marseillaise (with lyrics) 

Gustav Klimt

Σαν σήμερα το 1862 γεννήθηκε ο Gustav Klimt, Αυστριακός ζωγράφος, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος της Απόσχισης (Sezession) της Βιέννης που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Art Nouveau.
Το διασημότερο έργο του είναι το Φιλί.

Επισκεφθείτε το μουσείο Klimt http://www.klimt.com/

Το χρήμα στο λαιμό της

 

Η ιστορία του δανεισμού αρχίζει το 1824, προτού καν την ύπαρξη Ελληνικού κράτους. Θα συναφθούν δύο δάνεια, το 1824 και το 1825. Μερικούς μήνες μετά το ξέσπασμα και την εδραίωση της Επανάστασης κατέφθασαν στα απελευθερωμένα εδάφη διάφοροι επίδοξοι πολιτικοί ηγέτες, προερχόμενοι από τις τάξεις της οθωμανικής διοίκησης. Οι περισσότεροι διέθεταν μόρφωση και εμπειρία, λόγω της ιδιότητάς τους ως υπαλλήλων της Υψηλής Πύλης. Παράλληλα, είχαν εικόνα και άποψη του τρόπου με τον οποίο εκινείτο η διεθνής διπλωματία. Οπωσδήποτε, τα χαρακτηριστικά τους αυτά θα ήταν χρήσιμα στον Αγώνα, αν δεν συνδυάζονταν με μια δεσποτική αντίληψη στην άσκηση εξουσίας και με μια ροπή στη δολοπλοκία και τη διαφθορά, κληρονομιά από την πολύχρονη παραμονή τους στην παρηκμασμένη οθωμανική κρατική μηχανή.

Από τον πρώτο κιόλας καιρό επέδειξαν διάθεση αυτονόμησης από τους λοιπούς επαναστάτες, υιοθέτησαν πρακτικές υπονόμευσης έως και φυσικής εξόντωσης όσων θεωρούσαν αντιπάλους τους, επιχείρησαν να καπελώσουν την Επανάσταση και να την ελέγξουν, δημιουργώντας δικά τους όργανα διοίκησης. Κυρίως όμως αναζήτησαν ακλόνητα στηρίγματα που θα βοηθούσαν στην εδραίωση της κυριαρχίας τους. Και δεν ήταν καθόλου δύσκολο να τα βρουν.Εμφορούμενοι καταφανώς από μια υποτελή υπαλληλική συμπεριφορά, απέστειλαν ανιχνευτές προς ανεύρεση κηδεμόνων, ζητώντας δανεικά. Και κάπως έτσι δημιουργήθηκαν οι πρώτες «εθνικές» υποχρεώσεις σε πιστωτικά ιδρύματα στη Μασσαλία και τη Ζυρίχη.Αυτά συνέβησαν ώς τα τέλη του 1822 και ουσιαστικά άνοιξαν το δρόμο για τα μεγάλα δάνεια της Επανάστασης του 1824 και του 1825, η τύχη των οποίων καθώς και οι ληστρικοί τους όροι είναι λίγο έως πολύ γνωστά. Το πρώτο δάνειο είχε ονομαστικό ποσό 800.000 στερλινών, αλλά μόνο 308.000 στερλίνες και πολεμοφόδια αξίας 11.900 στερλινών δόθηκαν στην Ελλάδα.

Το δεύτερο δάνειο είχε ονομαστική αξία 2.000.000 στερλινών. Στα χεριά μας έφτασαν μόλις 529.000 στερλίνες καθώς από αρχικό ποσό θα κρατηθούν διάφορα ποσά για τόκους, έξοδα, μεσιτικά και προηγούμενα δάνεια, συνολικά 529.000 στερλινών.Το “πάρτι” όμως δεν έχει τελειωμό εδώ… Από τις υπόλοιπες 529.000 στερλίνες θα σταλούν στην Αμερική 156.000 στερλίνες για να κατασκευαστούν δύο ατμοφρεγάτες και 123.000 θα παραμείνουν στην Αγγλία για την κατασκευή έξι ατμοκινήτων πλοίων. Ποσό 37.000 θα δοθεί για μισθοδοσία στον άγγλο ναύαρχο Κόχραν, ο οποίος ανελάμβανε την ηγεσία του υπό κατασκευή ελληνικού στόλου. Στην Ελλάδα έμειναν 190.000, οι οποίες θα σπαταληθούν στις εμφύλιες αναμετρήσεις την εποχή που ο Ιμπραήμ έφθανε ανενόχλητος στην Πελοπόννησο. Η πρώτη ουσιαστική πτώχευση ήταν αναμενόμενη και σημειώθηκε τρία χρόνια αργότερα το 1827 με την αδυναμία καταβολής των τοκοχρεολυσίων των δύο πρώτων δανείων.     

Οι φατρίες Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου – Γεωργίου Κουντουριώτη – Ιωάννη Κωλέττη, που υιοθέτησαν την πρακτική των εξαρτήσεων, υπεραμύνθηκαν της στάσης τους, ισχυριζόμενες ότι η σύναψη των δανείων ήταν μονόδρομος, καθώς το ταμείο της Επανάστασης ήταν άδειο και χρειάζονταν χρήματα για πολεμοφόδια. Το συγκεκριμένο επιχείρημα κατοχυρώθηκε στην ιστοριογραφία και πέρασε και στα σχολικά βιβλία, για να συνηθίζουν από μικρή ηλικία οι εκκολαπτόμενοι πολίτες να δικαιολογούν τον αριβισμό και την υποτέλεια στην πολιτική σκηνή. Σπανίως αναφέρεται ότι ένα ελάχιστο, υποτυπώδες ποσό από τα δάνεια χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες του Αγώνα. Τη μερίδα του λέοντος καρπώθηκαν δανειστές και παντός είδους «φιλέλληνες». Οι Ελληνες διαπραγματευτές έλαβαν μια διόλου ευκαταφρόνητη προμήθεια και ό,τι απέμεινε ρίχτηκε απ’ τους ντόπιους κυβερνώντες στην εμφύλια διαμάχη που είχε στο μεταξύ ξεσπάσει, προκειμένου να κρατηθούν στη θέση τους.

Το πιο θλιβερό είναι ότι για τη σύναψη των δανειακών συμβάσεων των 1824-25 δεσμεύτηκε το σύνολο της μετέπειτα δημόσιας περιουσίας. Ελαφρά τη καρδία δόθηκαν προς εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους τα «εθνικά κτήματα» και τα έσοδα από πλουτοπαραγωγικές πηγές (π.χ. Αλυκές) και τελωνεία. Ανερυθρίαστα υποθηκεύτηκε το μέλλον ενός κράτους και ένας ολόκληρος πληθυσμός υποχρεώθηκε να ζει στη στέρηση. Επειτα από πολλές δεκαετίες, τα χρωστούμενα εξοφλήθηκαν αλλά αντικαταστάθηκαν με νέα.

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ-ΔΙΑΦΟΡΕΣ: Το υψηλό δημόσιο χρέος παραμένει η κύρια αιτία που η χώρα αδυνατεί να σηκώσει κεφάλι από το 1827 που αναγκάστηκε να κηρύξει την πρώτη πτώχευση.Τα επιτόκια δανεισμού τότε κυμαίνονταν μεταξύ 5,5 και 8,7% αλλά πάντως αρκετά υψηλότερα από το μέσο ευρωπαϊκό επιτόκιο που ήταν μεταξύ 3 και 4%. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σήμερα που τo spread εκτινάχτηκε στις 600 μονάδες βάσης.
  Η κύρια διαφορά είναι ότι η χώρα ανήκει στη ζώνη του ευρώ και είναι αδιανόητη η χρεοκοπία, εφόσον δεν επιστρέψουμε στο εθνικό νόμισμα. Μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας θα πυροδοτήσει ντόμινο στην Ευρωζώνη, καθώς υπάρχουν κι άλλες χώρες, τα λεγόμενα PIIGS(το ακρωνύμιο των 5 ευρωπαϊκών χωρών που στιγματίστηκαν για το δημοσιονομικό τους χρέος) που βρίσκονται κοντά στο σημείο μηδέν.Οι εμπνευστές του πρώτου ελληνικού «success story» φαίνεται πως έθεσαν γερά θεμέλια, πάνω στα οποία φρόντισαν να χτίσουν οι μεταγενέστεροι και συνεχιστές τους. Άξιοι!

Κωνσταντίνος Δημόπουλος

για τον Pablo Neruda...

 

 Σαν σήμερα, πριν από 109 χρόνια, στις 12 Ιουλίου 1904, γεννήθηκε στη Χιλή ο Pablo Neruda, ο νομπελίστας συγγραφέας και ποιητής, για τον οποίο ο Γκάμπριελ Γκαρσία Μάρκες είχε πει ότι είναι ο μεγαλύτερος ποιητής του εικοστού αιώνα. 

Το πραγματικό του όνομα ήταν Basoalto Neftali Ricardo Reyes.Όταν, όμως, ξεκίνησε να γράφει ποίηση σε ηλικία 10 ετών,  ο πατέρας του τον αποθάρρυνε κι έτσι άρχισε να υπογράφει τα έργα του το  με το ψευδώνυμο Πάμπλο Νερούντα, υιοθετώντας το επώνυμο του Τσέχου συγγραφέα και ποιητή Γιαν Νερούντα. Το μικρό του όνομα εικάζεται ότι το πήρε από το Γάλλο  ποιητή Πωλ Βερλαίν.

 Ο ίδιος ο Νερούδα έγραψε για το έργο του:

  "Έχω για τη ζωή μιαν αντίληψη δραματική και ρομαντική. Ό,τι δεν αγγίζει βαθιά την ευαισθησία μου δεν με ενδιαφέρει. Όσον αφορά την ποίηση, στην πραγματικότητα καταλαβαίνω πολύ λίγα πράγματα. Γι' αυτό συνεχίζω με τις αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας. Ίσως απ' αυτά τα φυτά, τη μοναξιά, τη σκληρή ζωή, βγαίνουν οι μυστικές, αληθινά βαθιές "Ποιητικές Πραμάτειες" που κανείς δεν μπορεί να διαβάσει, γιατί κανείς δεν τις έγραψε. Η ποίηση διδάσκεται βήμα βήμα ανάμεσα στα πράγματα και στις υπάρξεις, χωρίς να τα χωρίσουμε, αλλά ενώνοντάς τα με την ανιδιοτελή απλωσιά της αγάπης".

     Ένα ποίημα που συγκαταλέγεται στα αριστουργήματά του είναι το...

ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ

 Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια , που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα. Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα, για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του. Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

 Pablo Neruda ( Μετάφραση από Ιταλική δημοσίευση : Βασίλη Χατζηγιάννη )

                

   Κάποια βιογραφικά στοιχεία και οπτικό υλικό στο άρθρο...

Και περισσότερα στο αφιέρωμα του Ως3

Γίνεται καλοκαίρι χωρίς Αριστοφάνη;

Κι όταν μεταφράζει, συνθέτει, σκηνοθετεί και παίζει ο Δ. Σαββόπουλος, τότε η παράσταση  του αριστοφανικού "Πλούτου" γίνεται το γεγονός της θερινής σεζόν.

Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Ναυπακτίας σας καλεί να συμμετάσχετε στην οργανωμένη επίσκεψη και ακρόαση της παράστασης του "ΠΛΟΥΤΟΥ" στο αρχαίο θέατρο Οινιάδων, στις 2 Αυγούστου 2013. Η τιμή των εισιτηρίων  με προπώληση μειώνεται στα 10 ευρώ. Δεδομένου ότι η προσφορά των μειωμένων εισιτηρίων είναι περιορισμένη και θα ανακοινωθεί λίγες ημέρες πριν από την παράσταση, ο Σ.ΦΙ.Ν. δεν μπορεί να δεσμευτεί για την τελική τιμή των εισιτηρίων.

Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να ενημερώσουν αμέσως τα μέλη του Συνδέσμου στα τηλέφωνα που ακολουθούν:

Μαρία Δρογγίτη: 6945512620 / 6976100270 / 26340-22882

Σοφία Μάνιου   : 6973535330 /26340-24970

Ο «Πλούτος» γράφτηκε το 388 π.Χ. και είναι η τελευταία σωζόμενη κωμωδία του Αριστοφάνη. Σε αυτήν ο συγγραφέας σχολιάζει τις πάντα επίκαιρες κοινωνικές ανισότητες, διακωμωδεί την κακή διανομή του πλούτου αλλά και την διαφθορά που ο πλούτος συνήθως επιφέρει.

Ο φτωχός αγρότης Χρεμύλος μαζί με τον τετραπέρατο δούλο του Καρίωνα περιθάλπουν τον τυφλό και τιμωρημένο από τον Δία, θεό Πλούτο, που τυφλώθηκε μικρός για να αποφύγει τους δίκαιους, τους σοφούς και τους έντιμους. Με τη βοήθεια του Χρεμύλου και του δούλου του, ο Πλούτος ξαναβρίσκει το φως του και όπως σημειώνει ο Διονύσης Σαββόπουλος «πραγματοποιεί επιτέλους την ανθρώπινη λαχτάρα για έναν γενικευμένο πλούτο. Μόνο που αυτό, ίσως κρύβει πλευρές που μπορεί να μας κοστίσουν πολύ ακριβά εν τέλει».

Μετάφραση – Σκηνοθεσία – Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Σκηνικά – Kοστούμια: Άγγελος Μέντης
Χορογραφία: Ερμής Μαλκότσης
Φωτισμοί: Γιώργος Τέλλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Σύλβια Λιούλιου

Πρωταγωνιστούν: Νίκος Κουρής, Χρήστος Λούλης, Αμαλία Μουτούση, Μάκης Παπαδημητρίου, και ο Διονύσης Σαββόπουλος.
Ηθοποιοί, Μουσικοί, Τραγουδιστές, Χορευτές: Στάθης Άννινος, Θανάσης Βλαβιανός, Πέτρος Γεωργοπάλης, Πάρις Θωμόπουλος, Ορέστης Καρύδας, Άλκης Κωνσταντόπουλος, Οδυσσέας Κωνσταντόπουλος, Έντυ Λάμμε, Ευριπίδης Λασκαρίδης, Βασίλης Λέμπερος, Κωνσταντίνος Μαγκλάρας, Ηλίας Μελέτης, Γιάννης Μίνως, Νίκος Νταρίλας, Νίκος Πλιός, Σπύρος Τσεκούρας, Αλέξης Φουσέκης.

Μπορείτε να  παρακολουθήσετε το διαφημιστικό βίντεο της παράστασης.

Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι

Σαν σήμερα, στις 7 Ιουλίου 1893, γεννήθηκε ο σπουδαίος Ρώσος ποιητής

 Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι,

για να τσιγκλάει με τους στίχους του και να χλευάζει

τη σκέψη μας που νείρεται

πάνω στο πλαδαρό μυαλό μας...

Περισσότερα για τον ποιητή μπορείτε να διαβάσετε στο Ως3...